Wystawa prac Jana Sabiniarza i Piotra Sabiniarza

ChCK zaprasza we wtorek, 26 maja o godz. 17:00 na wernisaż wystawy zatytułowanej "W stronę światła" autorstwa Jana Sabiniarza i Piotra Sabiniarza. Podczas wystawy prezentowane będą dzieła obu panów - ojca i syna.

dziś 08:52

Podziel się:  

Wśród ekspozycji znajdziemy zarówno obrazy, jak i poezję. Jan Sabiniarz - architekt, malarz, poeta, pieśniarz. Ponadto zajmuje się fotografią, ekologią i konserwacją zabytków. Był zatrudniony między innymi jako Architekt Rejonowy w Chojnicach, asystent i wykładowca na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, konserwator zabytków w Chojnicach. Jest projektantem ponad 600 obiektów architektonicznych, między innymi: kościołów, domów kultury, restauracji, hoteli, gospodarstw agroturystycznych, szkół, obiektów służby zdrowia oraz domów mieszkalnych na obszarze Polski i poza granicami.

Prace malarskie wystawiał między innymi w Warszawie, Toruniu, Bydgoszczy a także we Francji i Niemczech. Wydał 18 tomików poetyckich i 2 książki prozą poświęcone ochronie i kreowaniu pejzażu przyrodniczego i kulturowego. Wiersze rozpowszechniał w prasie regionalnej i ogólnopolskiej oraz w radiu - telewizji w programach regionalnych i ogólnopolskich oraz w podręcznikach szkolnych. Wiersze publikowane poza granicami kraju, tłumaczone na język angielski, włoski, francuski, niemiecki, esperanto.

Laureat nagród i wyróżnień, między innymi: W latach 1994 - 1997 dwukrotnie nagrodzony przez Fundację Kultury w Warszawie. W 2003 roku zaprojektowane przez Jana Sabiniarza gospodarstwo agroturystyczne „Gacanek” w Borach Tucholskich uzyskało puchar i nagrodę Ministra Środowiska. W 2004 roku otrzymał dyplom przyznany przez Ruch „Piękniejsza Polska” pod patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za „tworzenie piękna, którym możemy poszczycić się przed światem”. Zaprojektowana przez Jana Sabiniarza Pustelnia Franciszkańska na Świętej Górze Pomorza w Polanowie została wyróżniona w 2009 roku wśród 100 najpiękniejszych sanktuariów w Polsce i na świecie.

Zrealizowany zgodnie z projektem Jana Sabiniarza amfiteatr w Cekcynie uzyskał I Nagrodę w ogólnopolskim konkursie „Przyjazna wieś”. W 2015 roku Jan Sabiniarz został odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, za wybitne osiągnięcia zawodowe i działalność społeczną. W 2016 roku wyróżniony przez Kapitułę Regionu jako osobowość Ziemi Chojnickiej. W 2020 roku biografia Jana Sabiniarza została opublikowana przez British Publishing House Ltd. w „Encyklopedii Osobistości Rzeczypospolitej Polskiej” w edycji polskiej i angielskiej. W 2025 roku uhonorowany medalem tysiąclecia Chojnic oraz tytułem „Zasłużonego Obywatela Gminy Chojnice”.

Jan Sabiniarz łączy działalność architektoniczną z twórczością malarską, literacką, muzyczną, ekologiczną, starając się tworzyć dzieła w sposób interdyscyplinarny: w malarstwie - muzykę i poezję; w poezji - muzykę i malarstwo, w architekturze - muzykę i poezję. W latach 70-ych publikował artykuły, felietony oraz wiersze w prasie i na antenach radia regionalnego i ogólnopolskiego. Jest autorem 18 tomików poetyckich "Wigilie polskie", wyd. II rozszerzone, "Mogiel - moja mała ojczyzna", "W ciszę boru", "Drzewa mojego życia", "Na dziedzińcach nieba", "Rozmowy z Bogiem", "Dwór polski", "W cieniu lawendowego słońca", "Architektura odchodzącego piękna", "Ścieżkami ducha", "Muzyka ciszy", "Bezdrożami ciszy", "Zegar bez wskazówek", "Noce w ogrodach ciszy", "Słuchając ciszy" oraz dwóch książek prozą poświęconych ochronie i kreowaniu pejzażu przyrodniczego i kulturowego "Architektura Borów Tucholskich" i "Architektura cichego piękna".

Na wydanie czeka ok. 5 400 wierszy stanowiących zapis odkrywania świata mikro i makrokosmosu z jego zmysłową witalnością i duchowością. Poezja Jana Sabiniarza jest refleksyjnym i filozoficznym komentarzem do ludzkiej egzystencji, zawiera sentencje i wskazówki, podpowiada, jak żyć, by osiągnąć pełnię. Estetyczna wrażliwość umożliwia poecie-architektowi budować światy specjalnie zaprojektowane dla człowieka dobrej cywilizacji, autor ceni światło domu, domostwo, okolicę; przekonuje czytelnika, że powinien kreować swój nieprzemijający świat i cenić wartości rodzinnego ogniska. Występuje również jako pieśniarz kilkudziesięciu własnych (muzyka i teksty) ballad i piosenek. W czasie studiów na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej równoległe poznawał tajniki śpiewu u prof. Barbary Iglikowskiej w Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku oraz był członkiem Chóru Akademii Medycznej w Gdańsku. W latach 1997 - 1998 był członkiem Rady Programowej TV Pomorza i Kujaw.

Przedruk z: Encyklopedii Osobistości Rzeczypospolitej Polskiej (7. edition) Zamknięcie wydania: 15.09.2021. Data wydania: 12 / 2021 Tekst uzupełniony.

Piotr Sabiniarz z wykształcenia jest pedagogiem, a jego największą pasją pozostają literatura, sztuka oraz człowiek i jego miejsce w świecie na przestrzeni historii. To właśnie sztuka, literatura, historia oraz refleksja nad ludzką naturą stały się elementami, które ukształtowały i zdeterminowały jego życie. Ogromny wpływ wywarła na niego atmosfera domu rodzinnego - przestrzeni, w której obecne były zarówno słowo, jak i zapach farb olejnych. Już w latach licealnych Piotr Sabiniarz uległ fascynacji kulturą anglosaską. Fascynacja ta rozbudziła w nim marzenia o podróżowaniu, które dziś spełniają się na Wyspach Brytyjskich. Szczególnie bliska jest mu historia Anglii - od epoki anglosaskiej i średniowiecza, aż po epokę wiktoriańską i modernizm.

Każdy z tych okresów pozostawia ślad w jego wrażliwości oraz sposobie postrzegania świata. W swoim malarstwie Piotr Sabiniarz poszukuje własnego miejsca w rzeczywistości - świecie niejednoznacznym, czasem mrocznym i wietrznym, niczym krajobrazy z powieści "Wichrowe Wzgórza” Emily Brontë. Jego obrazy są próbą dialogu z historią, pamięcią i emocjami, a także refleksją nad obecnością człowieka w świecie. Piotr Sabiniarz mieszka w Anglii, co pozwala mu głębiej zanurzać się w literaturze, malarstwie i historii Wysp Brytyjskich. Daje mu to możliwość bezpośredniego obcowania z krajobrazem, który przez stulecia inspirował malarzy, poetów i pisarzy. Bliskość miejsc związanych z życiem i twórczością autorów literatury angielskiej pozwala mu pełniej rozumieć ich dzieła oraz atmosferę epok, które nieustannie powracają w jego twórczości malarskiej. Wyjazd do Anglii i decyzja o pozostaniu tam stały się dla niego swoistą wyprawą po „złote runo” inspiracji. Jej istotą jest światło.

W swoich pracach Piotr Sabiniarz często odwołuje się do motywu światła i okna jako przestrzeni kontaktu pomiędzy światem wewnętrznym a rzeczywistością zewnętrzną. W poznawaniu świata i budowaniu własnej wrażliwości artystycznej Piotr Sabiniarz odwołuje się również do słów wiersza „Białe kamienie” autorstwa Jego ojca Jana Sabiniarza, odnajdując w nich świadome krzesanie światła w ciemności.

A.P. Lipińska