Obywatelstwo miejskie w dawnych Chojnicach

Funkcjonowanie w życiu społeczno-gospodarczym Chojnic było uzależnione od posiadania obywatelstwa miejskiego. Aby je otrzymać, należało przedstawić świadectwo legalnego pochodzenia, nienagannej opinii oraz dokument potwierdzający wolność osobistą.

List dobrego urodzenia wystawiony przez Radę Miejską Chojnic, 1730 rok.   |  fot. zb. arch. państwowe Toruń

W XVIII wieku opłata za obywatelstwo wynosiła 34 floreny, natomiast synowie obywateli płacili jedynie 7 florenów. Po wielkim pożarze miasta w 1742 r., chcąc przyciągnąć rzemieślników i ożywić gospodarkę, Rada Miejska obniżyła w1751 r. opłatę za tzw. „małe obywatelstwo” do 13 florenów – czytamy na profilu chojnickiego muzeum. Prawa obywatelskie przysługiwały głównie luteranom; inni pojawiali się w księgach miejskich sporadycznie. Odmawiano ich także osobom pochodzącym z rodzin wykonujących „niehonorowe” zawody – zdarzały się nawet przypadki cofnięcia już nadanego obywatelstwa.  

Sam akt nadania miał uroczysty charakter. Kandydat składał przysięgę w ratuszu przed Radą Miejską, po czym oddawał salwy honorowe z broni palnej i wznoszono toast. W latach 1610–1772 obywatelstwo Chojnic otrzymało 1295 osób, głównie rzemieślników, zwłaszcza sukienników i szewców. Obywatele stanowili jednak tylko część mieszkańców miasta – około jednej trzeciej społeczności.

Fb. MH-E