„Gdzieś już widziałem ten kawałek” – ta myśl pojawia się przy puzzlach wyjątkowo często. Jeszcze przed chwilą fragment czerwonego dachu leżał wśród drzew, a teraz, gdy jest potrzebny, jakby zapadł się pod ziemię.
dziś 11:21
Układanie puzzli wspiera pamięć głównie poprzez trening pamięci wzrokowej i krótkotrwałej, wzmacnianie połączeń nerwowych oraz poprawę koncentracji, co ułatwia przyswajanie i przywoływanie informacji. | fot. mat.partnera
Szukamy go, przypominamy sobie jego kształt i nagle odnajdujemy dokładnie tam, gdzie wcześniej zatrzymał się nasz wzrok. W takich drobnych momentach kryje się sporo z uroku układania. Z rozsypanych części powoli wyłania się obraz, a my mamy przyjemne poczucie, że kolejny szczegół trafił na swoje miejsce. Choć przy stole z puzzlami siadamy zwykle dla odpoczynku, ta rozrywka daje też okazję do korzystania z pamięci. Warto przyjrzeć się temu, co właściwie zapamiętujemy podczas układania i dlaczego nawet pozornie prosty obraz potrafi zająć nas na całe popołudnie.
Co zapamiętujemy, szukając pasującego elementu?
Podczas układania korzystamy m.in. z pamięci roboczej, która pozwala na chwilę zachować informacje potrzebne do wykonania zadania. Spoglądamy na lukę w obrazie, zapamiętujemy jej zarys i szukamy części o odpowiednim kształcie. Jednocześnie porównujemy kolory oraz próbujemy wyobrazić sobie element obrócony w inną stronę. Z czasem możemy też pamiętać, w której grupie leżał kawałek z charakterystycznym wzorem. To właśnie łączenie wyglądu fragmentu z jego położeniem angażuje pamięć wzrokowo-przestrzenną.
Dobrze pokazuje to przykład układania domu: najpierw zauważamy okno, później rozpoznajemy podobny kolor ramy na innym kawałku i wracamy do wcześniej odłożonych części. Zamiast za każdym razem przeglądać wszystko od początku, wykorzystujemy to, co już widzieliśmy. Układanie staje się więc ciągłym przechodzeniem od obserwacji do przypominania i sprawdzania własnych skojarzeń.
Fotopuzzle – gdy obraz przywołuje własną historię
Puzzle z osobistego zdjęcia dodają do zabawy jeszcze jeden wymiar: okazję do wspominania wydarzeń, które znamy z własnego życia. Takie fotopuzzle można przygotować m.in. w Puzzle4u, wybierając fotografię z rodzinnego archiwum. Podczas układania wakacyjnego kadru rozmowa może szybko zejść na to, kto zrobił zdjęcie, dokąd prowadziła widoczna ścieżka i dlaczego wszyscy tak się śmiali. Nie chodzi przy tym o sprawdzian z dat ani odpytywanie bliskich. Lepiej pozwolić, by szczegóły obrazu naturalnie prowadziły do kolejnych opowieści. Można zapytać: „Co najbardziej pamiętasz z tego dnia?” albo samemu przywołać zabawną sytuację. Znajoma fotografia daje w ten sposób pretekst do sięgania po osobiste wspomnienia. To inny rodzaj aktywności niż zapamiętywanie położenia luźnych elementów, choć obie rzeczy mogą dziać się przy tym samym stole, zupełnie bez pośpiechu.
Jak dobrać puzzle, żeby chętnie do nich wracać?
Dobry zestaw powinien zaciekawić i dawać poczucie postępu. Na początek warto wybrać obraz z wyraźnymi szczegółami oraz liczbę części, która nie zniechęci już przy sortowaniu. Przyda się dobre światło i miejsce, gdzie można zostawić niedokończoną pracę. Nie trzeba od razu ustalać ambitnego planu: można zacząć od ramki albo jednego fragmentu i wrócić do reszty wtedy, gdy przyjdzie ochota. Warto przy tym zachować rozsądne oczekiwania wobec korzyści dla pamięci. W jednym z badań, z udziałem stu osób po pięćdziesiątce, miesiąc układania poprawił umiejętność rozwiązywania puzzli, ale nie przyniósł przewagi nad grupą porównawczą w łącznym wyniku testów zdolności wzrokowo-przestrzennych. Sama wprawa nie oznacza więc automatycznie lepszej pamięci w codziennym życiu. Puzzle warto traktować jako przyjemną aktywność umysłową, do której wracamy z ciekawości i dla satysfakcji z ukończonego obrazu.
Artykuł sponsorowany

CHOJNICE.COM
© Copyright Chojnice.com 2016. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wykonanie:
Portale internetowe